در بامداد سال 1324 در میان کوههای سرسبز ودر جوار چشمه ساران وچمن زاران ییلاقی اولسبلنگاه ماسال از کلبه عشق پدر ومادری سلحشور وصفا دل کودکی چشم به سرزمین اهورایی تالش گشود که نامش را مجید(فرامرز )نهادند او دوران کودکی خود را دردامن طبیعت زیبا وسایه مهر پدر ومادر که عشق فرزند بهوسعت آسمان وخدا داشتند پرورش یافت .
او دوران تحصیلات ابتدایی را در مدارس ماسال با بروز نبوغ وذوق هنری وشعر در نزد معلمانش سر آمد همسالانش گردید .در درونش دنیایی از عشقها ،عشق به خدا وصالحات ،عشق به خانواده ،عشق به مردم وسرزمین تالش به موازات هم در تلاطم بود وعطش سیرآبی همه عشقش را در سرداشت .
او پس از فراغت از دوران دبیرستان ،سالها وقت خود راصرف آموختن علوم حوزوی پرداخت وبا کسب عالی ترین درجات موفق به دانشنامه علوم اسلامی گردید
او در سال 1351 با عشق به تربیت کودکان ونوجوانان ایران وارد آموزش وپرورش گردید وبه اقتضای مکان اولیه شغل معلمیش در آذربایجان وذوق شعری خود با استاد شهریار آشنا گردید وبا الهام از حیدر بابای شهریار ،شروع به سرودن منظومه خندیله پشت گردید ودر سال 1352 منظومه اش که حیدر بابای تالش شد را تمام کرد
او در کنار معلمی عطش عشقهایش را با یادگیری وآموختن یک به یک سیراب نمود ودر سالهای بعد به خوشنویسی روی آورد واز محضر استادان نامدار تلمذ نمود که بعدها خود استادان بزرگ خوشنویسی تربیت نمود
اودر انقلاب اسلامی در کنارمردم ماسال وپرچمدارشان بود وبعد از انقلاب مدتی را به عنوان شهردار ماسال خدمت نمود .اما این کار عطش عشقش را سیراب نکرد وبعد از چند ماه آن را به اهلش سپرد وخود دوباره به معلمی وساده زیستن ودنیای تعلیم وتربیت روی آورد وهزاران کودک وجوان ماسالی را آموزش زندگی در دنیای مدرن داد که هریک از آنان امروز خود مردان وزنان بزرگ واندیشمندی در جامعه تالش شده اند .
او عاقبت سراسر زندگیش در کنار معلمی به سرودن اشعار تالشی صرف نمود وبیش از چند دهه نغمه های تالشی آن مرهم درد هزاران درمند وداغدیده تالش در سراسر ایران وتالش شمالی گردید وشاعر دلها وغمها وشادی مردم تالش شد
او شعر تالشی را وشاعران جوان تالش را به همه مردم ایران معرفی نمود وامروز بسیار زیادند جوانان خوش ذوقی که با الهام از استاد فقید ادامه دهنده راهش هستند .اما دست اجل عاقبت با تحمل رنج بیماری در پایان عمر به سراغش آمد ودر 66 سالگی در سال 1390 با توشه ای از زندگی پاک واثر گذار با یکی از آثارش بنابه وصیت خود به دیار باقی شتافت
روحش شاد ویادش گرامی